Home  |  Modele  |  Ludzie  |  Formuła 1  |  FIA GT  |  La Ferrari  |  Forum
250
275
  GTB
  GTB/C
  GTS
  NART
365 'Daytona'
288
  GTO
Testarossa
F40
  F40
  F40 LM
  F40 GT
456
  GT
  GTA
  Venice
  M GT
F355
  F355
  GTS
  Spider
F50
  F50
  F50 GT
Maranello
360
  Modena
  Spider
  GT
  GTC
  Hamann
  Koenig
Enzo
612
  GG50
  Kappa
  GP
  Hamann
F430
  F430
  Spider
  16M
  GTC
  GT3
  Hamann
599
  HGTE
  XX
  Hamann
  Edo
California
  GT
  Edo
  Hamann
458
  Italia
Inne marki
Ferrari 365 GTB/4 Competizione NART 1969

Mogłoby się zdawać, że 365 GTB/4 było już projektowane z myślą o wyścigach – świadczyłaby o tym choćby nazwa ‘Daytona’ – upamiętniająca zapełnienie przez P4 podium w 1967. Jednak Ferrari tak naprawdę wcale o tym nie myślał – firma była całkowicie skoncetrowana na Formule 1 i programie 512 M (klasa prototypów). Jednak 365 GTB/4, jako zdecydowanie najszybszy samochód drogowy był znakomitym materiałem na dobry homologowany samochód torowy. Do ‘utorowienia’, na początku jednego egzemplarza, nakłonił Ferrari Luigi Chinetti, główny importer Ferrari na Amerykę Północą i szef NART.

Przygotowania oparte na egzemplarzu 12547 zaczęły się na początku 1969 roku z myślą o Le Mans, ale jako że drogowy model nie przekroczył wtedy jeszcze spodziewanego progu sprzedanych 500 egzemplarzy, które homologowałyby go do Grupy 4, trzeba go było przystosować do wymogów Grupy 5, co oznaczało o wiele skromniejszy zakres ulepszeń.

Na dobrą sprawę, ścigający się na torach samochód wyglądał właściwie tak samo co standardowe 365 GTB/4. W pełni aluminiowe nadwozie miało delikatnie szersze tylne nadkola, wyczynowy korek wlewu paliwa i dużą boczną rurę wydechową, która sprawiała że wygląd 12547 był trochę bardziej niecodzienny.

Zmiany mechaniczne były równie śladowe – ograniczyły się do trochę większych gaźników i efektywniejszego systemu doprowadzania powietrza do cylindrów. Wnętrze wyłożono pochłaniającą światło tapicerką, klatkę bezpieczeństwa wstawił już we Włoszech Scaglietti, podobnie jak system gaśniczy. Absolutnie żaden z elementów mat tłumiących nie przetrwał, podobnie jak klimatyzacja.

Bolid zadebiutował na Le Mans w 1969, niestety został rozbity już podczas rozgrzewki. Następny sezon był niewiele bardziej udany – z dwóch planowanych imprez (Daytona i Sebring) pierwszej nie ukończył, do drugiej nawet nie stawał. Mimo wszystko można było zauważyć bardzo duży potencjał bolidu i jeszcze przed wymuszeniem kilku ekip na Ferrari zbudowania całej serii torowych Dayton, Chinetti zamówił dwa kolejne bliźniacze delikatnie poprawione modele drogowe, które startowały już z nieco większymi sukcesami.






Autor: Mateusz Żuchowski







125 S
166 Spyder Corsa
250 GTO
330 GTO
330 LMB
250 LM
250 GTO '64
333 SP
F399
F1-2000
F2001
F2002
F2003-GA
F2004
F2005
248 F1
F2007
F2008
F60
Karoserzy: Touring
Prawa autorskie  ·  Kontakt  ·  Info  ·  Linki