Na genewskim salonie samochodowym w 2002 roku pojawiło się specjalne 456M GT, wyposażone w szereg szczególnych opcji z personalizacyjnego programu Carrozzeria Scaglietti i dwukolorowym nadwoziem, według najprostszej logiki nazwany 456 Bicolore Scaglietti Edition. Z usług Carrozzerii w jakimś stopniu korzystało aż 90% nabywców 456, ale prezentowana seria wykorzystywała pełnię możliwości programu i pokazywała jego potencjał.

Według Ferrari, projekt powstał na specjalne zamówienie Michaela Schumachera, który osobiście dobierał kolory nadwozia i wykończenia. Kolorem Canna di Fusile pokryto dach, lusterka i felgi, resztę wykończono lakierem pochodzącym z gamy Maserati - Grigio Nuvolari.

W środku najwięcej uwagi przyłożono do skórzanej tapicerki - środkowe części foteli wykonano w technice mikroperforacji. Uwagę przykuwa przede wszystkim kontrastująca, wyraźnie widoczna karmazynowa nić. Specjalne wykończenie zastosowano dla wskaźników zegarów, kierownicy, wewnętrznej części drzwi i tylnej półki za fotelami. Ostatecznym elementem odróżniającym 456 Scaglietti od typowego są specjalne systemy audio i nawigacji.

Ferrari nie ujawniło nigdy oficjalnie, ile egzemplarzy w takiej specyfikacji zostało zbudowanych. W ofercie sprzedaży amerykańskiego dealera podana została informacja, że wyprodukowano dwie sztuki. Model ten prawdopodobnie przyczynił się do nazwania dwa lata później następcy tym samym nazwiskiem słynnego producenta karoserii.