Drogowe 288 GTO zbudowane było tylko po to, by spełnić wymogi regulaminu rajdowej Grupy B, w której miał ścigać się opisywany tutaj model. Perfekcyjne auto umarło jednak przedwcześnie, gdyż formuła została szybko wycofana ze względu na liczne katastrofy – kierowcy zwyczajnie nie potrafili sobie poradzić z tak silnymi wyścigówkami.

Nadwozie przeprojektowano dla uzyskania jak najlepszej aerodynamiki i chłodzenia. Opływowy przód Evoluzione powstał pod wpływem 512 BB LM. Całe auto poprzecinane jest licznymi wlotami powietrza, z czego największy zajmuje cały tylny pas samochodu. Nadwozie zostało wykonane z nowoczesnych kompozytów i osadzone, tak samo jak w przypadku 288 GTO, na stalowej ramie rurowej. Właściwie jedynymi elementami nadwozia przejętymi z drogowej wersji są drzwi i przednia szyba. Wnętrze oryginał przypomina tylko kształtem, jak można się domyśleć wszystkie zbędne przedmioty zostały usunięte.

Stary V8 (nazwa wewnętrzna – Tipo F114 CR – R od rally, przystosowany do rajdów) został mocniej doładowany (w 288 GTO stopień sprężania wynosił 0,8; tutaj – 1,4) osiągając moc 530 KM. Silnik trzeciego egzemplarza (F114 CK) został wyposażony w jeszcze większe turbosprężarki IHI, przez co osiągnął niebywałą moc 650KM przy 7800 obr/min. W połączeniu z niewielką wagą (940kg) dawało to osiągi nawet dziś uznawane za ekstremalne – 10 sek do 200 km/h i prędkość maksymalną 370km/h!

Z 25 planowanych sztuk (wymaganych przez regulamin grupy B) powstało tylko 5. Przez lata dobudowano kilka replik tego modelu, budowanych nawet na oryginalnej ramie 288 GTO. Evoluzione stanowi bardzo ważny model w historii firmy, bowiem to głównie w oparciu o zastosowane tutaj rozwiązania techniczne powstał legendarny F40.

Ostatnio wystawiany na sprzedaż egzemplarz 79888 (więcej w rejestrze) został wyceniony na 900 000 dolarów, co daje pojęcie o obecnej wartości tego modelu.