|
Monocoque (fr. mono - pojedyncza, coque - skorupa) - pl. nadwozie samonośne - rozwiązanie konstrukcyjne polegające na wykorzystywaniu nadwozia jako elementu nośnego, co stanowi przeciwwagę dla ramy nośnej. Przewagę takiego rozwiązania należy upatrywać w niższej masie, mniejszej ilości zajmowanego miejsca, dużej sztywności i zdolności pochłaniania energii zderzeń.
Po raz pierwszy zastosowana w lotnictwie na początku XX wieku, niedługo później znalazła zastosowanie w przemyśle motoryzacyjnym - za pierwszy samochód o takiej konstrukcji uznaje się Lancię Lambdę z 1923 roku. Obecnie wykorzystywana w prawie wszystkich samochodach.
Monocoque stanowił przełom w Formule 1 - zaprezentowane w 1962 r. przez Collina Chapmana w pionierskim bolidzie Lotus 25 zmienił sposób myślenia o konstrukcji bolidu jako całości, tworząc go bardziej kompaktowym i sztywniejszym, a od czasów zastosowania karbonowego odpowiednika w 1984 roku przez McLarena - także bezpieczniejszym. Do dziś stanowi rdzeń budowy każdego bolidu Formuły 1.
Przekrój Lotusa 29 o rdzeniu monocoque
|
